Bitwa warszawska w Don Bosco
Kiedy pojawił się sygnał o torontońskiej projekcji filmu J. Hoffmana „Bitwa warszawska. 1920”, młodzież Polskiej Szkoły w Don Bosco zareagowała entuzjazmem i chęcią poznania pierwszego dzieła w 3D na polskim gruncie. Mimo tzw. trudności obiektywnych (dojazdu z Toronto do Oakville czy też ujawnienia się negatywnych recenzji filmu), wspólnie z rodzicami i nauczycielkami wyruszono w sobotnie południe na filmową eskapadę do AMC Theatre. Warto bowiem być razem w chwilach szczególnych, miło jest spędzać wspólnie wolny czas i zaistnieć w polskiej rodzinie, bo taka właśnie powstała na widowni w Oakville. Najważniejszy jednak był ów „pretekst” sprzed 91 lat — Bitwa warszawska 1920, „Cudem nad Wisłą” nazywana mająca ogromne znaczenie w dziejach Polski, świata i… naszych.
Kilka dni później rozeszła się wieść smutna: likwidacja klasy 10 w Don Bosco. Zawrzało w polskim legionie. 5 listopada rankiem, prawie jednogłośnie, uczniowie, ich rodzice i wychowawczyni stanęli przed obliczem Principal of Don Bosco Saturday School, Mr. B. Duckworthem. Słowa pisemnej petycji: „We are turning to you with respect to the reconsideration of the cancellation of the 10th grade credited Polish class at Don Bosco. We see it to be a problem that our children cannot continue their grade 10 education within their own class, etc.” — zabrzmiały najpierw w holu szkoły, później w gabinecie dyrektora, a następnie w pokoju nauczycielskim. Polacy z determinacją pytali o wyjaśnienie przyczyny zaistniałej sytuacji, możliwość rozwiązania problemu, perspektywę Polskiej Szkoły w Don Bosco. Dyrektor Duckworth odwoływał się do decyzji the Board. Zaapelował do Coordinator of International Languages Mr. Alexa Mazzucco, z którym poprzednio rozmawiała już nasza trustee, pani Barbara Popławski. Przedstawiciele administracji TCDSB podawali kilka przyczyn niefortunnej decyzji (niewystarczająca liczba uczniów w klasie 10, ograniczenia finansowe, zmiany w systemie International Languages itp.). Fakty zaś były następujące: klasa 10 miała na liście dwudziestu uczniów, w tym osiemnastu aktywnych; administracja wymagała dwudziestu, później mówiono o dwudziestu trzech, a nawet dwudziestu ośmiu; jednym z projektów było podzielenie klasy na grupy i dołączenie ich do innych polskich klas, z koniecznością przeprowadzenia tzw. assessment; pan Mazzucco mówił także o ewentualnym finansowaniu polskiej nauczycielki przez rodziców, zatrudnieniu aktualnej nauczycielki (doktora humanistyki) jako asystentki (EA). Najbardziej bolesne było powtarzanie, że inne nacje (portugalska lub ukraińska), mimo dziesięciu (tylko!) uczniów w klasie, mogą i powinny istnieć, jako jedyne „takowe” w mieście, „but Polish — no!”. Niepokojącym faktem jest również to, że z egzystujących w niedawnej przeszłości ośmiu polskich klas w Don Bosco pozostały tylko cztery… trzy w bieżącym roku szkolnym.
Widząc zaangażowanie Polaków i dostrzegając nasze racje, panowie Duckworth i Mazzucco postanowili jeszcze raz spojrzeć na całość. W poniedziałek, 7 listopada, the Board zaakceptował polską klasę 10 w do tychczasowym kształcie! Wielka radość zjawiła się wśród nas! Zaś echo niecodziennej lekcji szemrze z uporem: „patrz Piłsudski z nieba na nas …”.
Dziękuję moim Uczniom i ich Rodzicom za odważne i solidarne działanie w celu ocalenia polskiej klasy 10 w Don Bosco!
12 listopada br. z inicjatywy dyrektora Duckwortha gościli w Don Bosco: trustee pani Barbara Popławski i dr Andrzej Rozbicki, zapraszając młodzież do pomysłu na lato 2012: „DISCOVER POLAND & CENTRAL EUROPE”; Earn Grade 11/12-Music/ History Credit-IDC30 & IDC4U; Informacja: andrzej.rozbicki@tcdsb.org.
Anna Bury
